Het kan geen kwaad dat de vrouw haar sierlijke lichaamsdelen zichtbaar maakt die doorslaggevend zijn bij de beslissing om wel of niet met haar te trouwen. Zij mag daarom haar haren, gezicht, handen en voeten tonen, maar zij mag zich niet verfraaien voor haar verloofde? Zij is namelijk nog niet zijn echtgenote.
Mocht zij zich verfraaien of haar gezicht opmaken met een vorm van make-up en de man – na de huwelijksovereenkomst – constateren dat deze vrouw er in werkelijkheid anders uitziet dan toen hij haar zag tijdens het huwelijksaanzoek, dan kan het gebeuren dat hij helemaal niet meer wordt geprikkeld door haar. Dit kan zelfs leiden tot een scheiding. Men moet niet vergeten dat een verloofde anders naar een vrouw kijkt dan een echtgenoot die reeds het huwelijk is aangegaan met zijn vrouw en zeker is van haar partnerschap.
Daarom zeg ik dat het een man is toegestaan – wanneer hij een vrouw een huwelijksaanzoek doet – de lichaamsdelen van deze vrouw te zien die van doorslaggevend belang zijn bij zijn beslissing om wel of niet met haar te touwen. Hierbij gaat het om het gezicht, de handen, het hoofd en haar en de voeten. Voorwaarde hierbij is dat zij niet afgezonderd worden in een aparte ruimte. Er moet per se een nauwe verwant (vader broer, oom en dergelijke) van de vrouw aanwezig zijn.
Het achterblijven in een afgezonderde ruimte met een vreemde vrouw is verboden. Het bewijs hiervoor zijn de Woorden van de Profeet (vrede zij met hem) “Laat een man niet afzonderen met een vrouw, behalve wanneer zij een nauwe verwant (mahram) bij zich heeft” (Sahieh Al-Boegaarie & Sahieh Moeslim).
Shayg Mohammed ibn Saalih Al-3uthaymien (moge Allaah hem begenadigen) Noer 3ala Darb 6.


