Straks rond 03:00 uur, staat de ummah op in het laatste derde deel van de nacht. Het moment waarop de Boodschapper van Allaah ﷺ zei:
“Onze Heer, de Gezegende en Verhevene, daalt iedere nacht neer naar de laagste hemel wanneer het laatste derde deel van de nacht overblijft en zegt: ‘Wie roept Mij aan zodat Ik hem verhoor? Wie vraagt Mij zodat Ik hem geef? Wie vraagt Mij om vergeving zodat Ik hem vergeef?’
(Ṣaḥīḥ al-Bukhārī en Ṣaḥīḥ Muslim)
Wat zullen wij onze Rabb vragen?
Zullen wij Hem vragen om de overwinning van Gaza? Om verlichting voor de moeders die hun kinderen onder het puin vandaan halen? Om genezing voor de gewonden? Om vrijheid voor de gevangenen? Om bescherming voor de wezen? Om standvastigheid voor de onderdrukten? Om eenheid voor de ummah?
Of zullen wij Hem vragen dat Marokko van Nederland wint?
Vandaag, 29 juni 2026, kijkt een groot deel van de ummah uit naar de wedstrijd tussen Nederland en Marokko. De emoties lopen hoog op. Straten vullen zich met vlaggen, gejuich en nationale trots.
Vandaag ook werden er in Deir al-Balah opnieuw Palestijnen gedood door een Israëlische luchtaanval, onder wie een achtjarig kind.
Sinds het ingaan van het staakt-het-vuren in oktober zijn 1.045 Palestijnen gedood, 3.380 gewond geraakt en zijn 3.465 schendingen van het bestand geregistreerd.
Sinds oktober 2023 zijn inmiddels meer dan 73.000 Palestijnen gedood en 173.000 gewond geraakt. Ondertussen breidt de bezetting zich verder uit, wordt steeds meer Palestijns land ingenomen en worden gezinnen opnieuw gedwongen hun huizen te verlaten.
En toch zal voor velen de belangrijkste vraag van vandaag zijn:
“Wie wint er: Marokko of Nederland?”
Alsof de uitslag ook maar één weduwe zal troosten.
Alsof één doelpunt een wees zal voeden.
Alsof één overwinning een gevangene zal bevrijden.
Alsof één beker de eer van de ummah zal herstellen.
Dit is de tragiek van onze tijd.
– Kinderen worden gedood, terwijl wij juichen.
– De ummah bloedt, terwijl wij achteloos zingen.
– Moslims worden verdeeld door natie vlaggen, terwijl Allah hen verenigde met de shahādah.
– De bezetting breidt zich uit, terwijl onze aandacht wordt opgeëist door entertainment.
– Nationalisme maakt broeders tot rivalen, terwijl de islam hen tot één lichaam maakte.
Voetbal op zichzelf is niet het probleem. Het probleem ontstaat wanneer een wedstrijd onze emoties meer beheerst dan het leed van onze broeders en zusters. Wanneer de overwinning van een natie ons meer bezighoudt dan de vernedering van de ummah. Wanneer wij harder juichen om een doelpunt dan huilen om een kind onder het puin.
Als Marokko wint, verandert Gaza niet.
Als Nederland wint, verandert Gaza niet.
En wanneer straks het laatste derde deel van de nacht aanbreekt en onze Rabb zegt:
“Wie roept Mij aan zodat Ik hem verhoor? Wie vraagt Mij zodat Ik hem geef?”
Moge Hij ons dan niet aantreffen als een gemeenschap die haar handen opheft voor de overwinning van een elftal, terwijl haar broeders en zusters hun handen opheffen om te smeken voor hun leven.
Allaah zegt:
«﴿اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُّعْرِضُونَ﴾»
“De afrekening van de mensen is nabij gekomen, terwijl zij zich in achteloosheid afwenden.” (al-Anbiyāʾ 21:1)
Moge Allaah ons beschermen tegen ghaflah, onze harten doen ontwaken en ons laten behoren tot degenen wier grootste zorg de overwinning van Zijn religie is, en niet de overwinning van een vlag.
Bron : 🖋 Musa Ibn Yusuf


